![]() |
||
![]() |
W miejscowej tradycji utrwaliło
się przekonanie, ze stożkowaty kopiec w okolicy Wilczyna, koło wsi Mrówki, to kopiec usypany ku czci Napoleona przez jego
żołnierzy. Inni sadzili, ze jest to po prostu kopiec po szwedzkim potopie. Nikt jednak przez wiele lat nie
zaglądał do jego wnętrza, by sprawdzić, co zawiera. Pierwsze prace archeologiczne
rozpoczęte w tym miejscu na początku lat siedemdziesiątych
wykazały, ze jest to stożkowate grodzisko z czasów
średniowiecza, typu pierścieniowatego, powstałe u schyłku XII w. W trakcie
badań odkryto na terenie obiektu trzy budynki drewniane o charakterze pól ziemianek, których przeznaczenia
dotąd nie udało się ustalić (największy z nich stal na planie
prostokąta o powierzchni 3 x 7 m). We wnętrzach pomieszczeń
zachowały się pozostałości ścian i palenisk. Wiadomo, ze na terenie grodziska
znajdowała się pracownia garncarska i kowalska, co każę
przypuszczać, ze życie toczyło się tu stale. Grodzisko
miało charakter strażnicy na granicy wielkopolsko-kujawskiej.
Strażnicy tutaj mieszkający, oprócz funkcji ostrzegawczych dla okolicznej
ludności, trudnili się rzemiosłem dostarczając pobliskim wsiom wyrobów kowalskich i garncarskich. Do ciekawszych eksponatów znalezionych w tym miejscu
nalezą ostrogi z bodźcem w kształcie gwiaździstego kółka,
żelazne groty do kusz, gwoździe, świdry łopatkowe, przebijaki,
noże, klucze żelazne i okucia drewnianych wiader. Na uwagę
zasługuje też interesujące znalezisko cegieł, które formowane
były z gliny z domieszka surowców organicznych. Przypuszcza
się, ze w XIV w. grodzisko zostało zniszczone przez Krzyżaków i nigdy nie
było odbudowane. W połowie lat siedemdziesiątych mrówieckie grodzisko zrekonstruowano i
dziś jest udostępnione dla turystów. Jest to obecnie jeden z najciekawszych obiektów kultury
średniowiecznej w rejonie wschodniej Wielkopolski. (źródło - http://www.wilczyn.bazagmin.pl) |
|